၂၀၂၆ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း: အကျိုးရှိစေမည့် အချက် ၅ ချက်

၂၀၂၆ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း: အကျိုးရှိစေမည့် အချက် ၅ ချက်

ကလေးကို ဘောလုံးကစားတတ်အောင် သင်ပေးရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းမှာ နည်းစနစ်ကို အတင်းအကျပ်ကျက်မှတ်စေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကစားရင်းထိန်းချုပ်မှု၊ ဘောလုံးဆွဲပြေးမှု၊ ပေးပို့မှု၊ ရိုက်ချက်နှင့် အသင်းလိုက်ပူးပေါင်းမှုကို အဆင့်လိုက်တည်ဆောက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၅ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်းကလေးများအတွက် တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန် ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်၊ တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်ခန့်သည် လက်တွေ့ကျသောစတင်မှုဖြစ်သည်။ ဦးစွာ လုံခြုံသောမြက်ခင်းပြင်၊ သင့်တော်သောဖိနပ်နှင့် အရွယ်အစားကိုက်ညီသည့်ဘောလုံးကို ပြင်ဆင်ပါ။ ထို့နောက် ဘောလုံးကို ခြေဖဝါးအတွင်းဘက်၊ အပြင်ဘက်နှင့် ခြေဖျားတို့ဖြင့် ထိတွေ့စေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ပစ်မှတ်ပါသည့် ကစားနည်းငယ်များဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းကို လေ့ကျင့်ပါ။ အနိုင်ရမှုထက် ပျော်ရွှင်မှု၊ စည်းကမ်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာထိန်းချုပ်မှုနှင့် မိတ်ဖက်များကိုလေးစားမှုကို ဦးစားပေးရန် အရေးကြီးသည်။ မိဘများသည် အော်ဟစ်ဝေဖန်ခြင်းထက် တိကျသောအားပေးစကားပြောပြီး အနားယူချိန်ကို မမေ့သင့်ပါ။

Photo by Sambok pen on Pexels

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုကို စတင်မည့်မိဘများအတွက် လေ့ကျင့်ခန်းအခြေခံများအပြင် ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်နှင့် အသင်းဗျူဟာအကြောင်း ဖတ်လိုပါက ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက် ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ သို့သော် ကလေးအား လောင်းကစားနှင့် ဆက်စပ်သည့် အကြောင်းအရာများမှ ဝေးဝေးထားပြီး အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီသည့် အားကစားပညာရေးကိုသာ ဦးစားပေးပါ။ အရွယ်မရောက်သေးသူများအတွက် အွန်လိုင်းလောင်းကစားကို မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ မပြုလုပ်သင့်ပါ။

ပိုမိုလက်တွေ့ကျသော ဘောလုံးလေ့ကျင့်ရေးအခြေခံများကို စတင်ဖတ်ရှုလိုပါက အောက်ပါလမ်းညွှန်ကို ကြည့်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

ထိပ်တန်း ၅ နည်းလမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်မည်

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာတွင် အောက်ပါအစီအစဉ်သည် စတင်သူများအတွက် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ အဆင့်တစ်ခုစီကို အလျင်စလိုမကျော်ဘဲ ကလေး၏အသက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် စိတ်ဝင်စားမှုအလိုက် ပြင်ဆင်ပါ။

1. ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု — ပထမဆုံးထိတွေ့မှုက ဘောလုံးပိုင်ဆိုင်မှု၏ အခြေခံဖြစ်သည်။
2. ဘောလုံးဆွဲပြေးမှု — အနီးကပ်ထိတွေ့မှုဖြင့် ဦးတည်ချက်ပြောင်းလဲနိုင်စေသည်။
3. ဘောလုံးပေးပို့မှု — အသင်းဖော်၏ ခြေထောက် သို့မဟုတ် လွတ်နေရာကို ပစ်မှတ်ထားတတ်စေသည်။
4. ဂိုးရိုက်ခြင်း — အင်အားထက် ကိုယ်ဟန်၊ ခြေထောက်တည်နေရာနှင့် ပစ်မှတ်ကို သင်ပေးသည်။
5. ကစားနည်းငယ်များ — သင်ယူထားသမျှကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုနှင့် ပူးပေါင်းကစားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

အရေးကြီးသည်မှာ ကလေးတစ်ဦးသည် အသက် ၇ နှစ်တွင် အဆင့်မြင့်ကစားသမားမဖြစ်သေးလျှင် နောက်ကျသွားခြင်းမဟုတ်ပါ။ လူကြီးများက အလျင်လိုပြီး “နောက်ထပ်ကြယ်ပွင့်” ရှာကြသည်၊ ကလေးကတော့ ပျော်စရာကောင်းသည့်ကစားနည်းတစ်ခုလိုချင်တာသာ ဖြစ်တတ်သည်။

[Internal Link: ကလေးများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းများ]

နံပါတ် ၁ — ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုကို ဘယ်လိုသင်ပေးမလဲ

ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုသည် ကလေးက ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း၊ ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအနီးတွင် ထားနိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ စတင်သူများအတွက် ခြေဖဝါးအောက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ရပ်တန့်စေခြင်း၊ ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ဘေးသို့ရွှေ့ခြင်းနှင့် လာနေသောဘောလုံးကို ပျော့ပျောင်းစွာ လက်ခံခြင်းတို့ကို ဦးစားပေးသင်ပါ။ အသက် ၅ နှစ်မှ ၆ နှစ်အရွယ်တွင် အကွာအဝေး ၂ မီတာမှ ၃ မီတာအတွင်း လေ့ကျင့်ရုံလောက်ဖြင့် လုံလောက်ပြီး၊ အရွယ်ရောက်လာမှသာ အမြန်နှုန်းနှင့် ဖိအားကို တိုးမြှင့်သင့်သည်။

၁၀ မိနစ်ကြာ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုအဖြစ် မိဘက ဘောလုံးကို ဖြည်းဖြည်းလှိမ့်ပေးပြီး ကလေးက ခြေဖဝါးအောက်ဖြင့် ရပ်တန့်စေပါ။ ထို့နောက် “ရပ်၊ လှည့်၊ ပြန်ပေး” ဟူသော အမိန့်သုံးမျိုးဖြင့် တုံ့ပြန်စေပါ။ ဤလေ့ကျင့်ခန်းသည် ဘောလုံးကိုကြည့်ရုံမဟုတ်ဘဲ အသံနားထောင်ခြင်း၊ ကိုယ်ဟန်ညှိခြင်းနှင့် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ခြင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တည်ဆောက်ပေးသည်။ ကျွန်တော်နှစ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သလို၊ ကလေးတစ်ဦး၏ ပထမဆုံးထိတွေ့မှုက မကောင်းလျှင် အမြန်ပြေးနိုင်ခြင်းက အသုံးမဝင်ပါဘူး (ဘောလုံးက သူ့အရှေ့ ၅ မီတာလောက် လွတ်သွားတာမျိုးပေါ့)။

နံပါတ် ၂ — ဘောလုံးဆွဲပြေးမှုကို ဘယ်လိုတိုးတက်စေမလဲ

ဘောလုံးဆွဲပြေးမှုကို သင်ပေးရာတွင် အမြန်ဆုံးပြေးရန်ထက် ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်အကြားအကွာအဝေးကို ထိန်းထားနိုင်ရန် အရေးကြီးသည်။ စတင်သူကလေးများအတွက် ဘောလုံးကို တစ်ကြိမ်ထိပြီးတိုင်း ၃၀ စင်တီမီတာမှ ၆၀ စင်တီမီတာအတွင်း ထားနိုင်အောင် လေ့ကျင့်ပါ။ လမ်းကြောင်းကို တည့်တည့်မထားဘဲ ရောင်စုံအမှတ်အသားများ၊ ရေဘူးများ သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်ကွန်များဖြင့် ဇစ်ဇက်လမ်းကြောင်း ပြုလုပ်ပေးလျှင် ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး အသုံးပြုလာမည်။

လေ့ကျင့်မှုကို အောက်ပါအတိုင်း အဆင့်ခွဲနိုင်သည်။

• ဦးစွာ ညာခြေဖြင့် ဖြည်းဖြည်းဆွဲပြေးပါ။
• ထို့နောက် ဘယ်ခြေဖြင့် တူညီသောလမ်းကြောင်းကို ပြန်လုပ်ပါ။
• နောက်ဆုံးတွင် ညာခြေ၊ ဘယ်ခြေ အလှည့်ကျ အသုံးပြုပါ။
• အမှတ်အသားတစ်ခုရောက်တိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာကို လှည့်ပြီး ဦးတည်ချက်ပြောင်းပါ။
• မိဘက လက်ဖြင့် အချက်ပြသည့်ဘက်သို့ ကလေးက ဘောလုံးနှင့်အတူ ပြောင်းရွှေ့ပါ။

ဘောလုံးကစားသမားများ၏ နည်းစနစ်နှင့် ပွဲစဉ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရာတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ တရားဝင်အချက်အလက်များ ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ သို့သော် လူကြီးပွဲများတွင် တွေ့ရသည့် ရှုပ်ထွေးသောဗျူဟာကို ကလေးလေ့ကျင့်မှုထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းခြင်းသည် မလိုအပ်ပါ။ ကလေးအတွက် “ဘောလုံးနီးနီးထား၊ ခေါင်းမော့ကြည့်၊ နေရာလွတ်ရှာ” ဆိုသည့် စကားသုံးခွန်းက ပိုအသုံးဝင်သည်။

အခြေခံဆွဲပြေးမှုနောက်ပိုင်း အသင်းလိုက်လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဆက်လက်ကြည့်လိုပါက ဤအကြောင်းအရာကို ဖတ်ပါ။

လေ့ကျင့်ခန်းများကို ကြည့်ရန်

နံပါတ် ၃ — ပေးပို့မှုနှင့် ဂိုးရိုက်မှုကို ဘယ်လိုတွဲဖက်သင်ပေးမလဲ

ပေးပို့မှုနှင့် ဂိုးရိုက်မှုကို သီးခြားနည်းစနစ်နှစ်ခုအဖြစ်သာ သင်ပေးလျှင် ကလေးက ပွဲအတွင်း ဘယ်အချိန်တွင် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိနိုင်ပါ။ ပေးပို့မှုအတွက် အလေးထားရမည့်အချက်မှာ မိတ်ဖက်၏ ခြေထောက်အနီးသို့ ပေးပို့ခြင်းနှင့် မိတ်ဖက်ပြေးမည့် လွတ်နေရာသို့ ပေးပို့ခြင်းတို့ကို ခွဲခြားသိရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအကွာအဝေးထားပြီး ဘောလုံးပေးပို့ပါ၊ တိကျမှုကောင်းလာမှ အကွာအဝေးနှင့် အမြန်နှုန်းကို တိုးပါ။

ဂိုးရိုက်ရာတွင် ကလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘောလုံးပေါ်တွင် အနည်းငယ်ရှေ့တိုးထားခြင်း၊ ထောက်ထားသည့်ခြေကို ဘောလုံးဘေးတွင်ထားခြင်းနှင့် ရိုက်ပြီးနောက် ခြေထောက်လိုက်ပါစေခြင်းတို့ကို သင်ပေးပါ။ အင်အားပြင်းပြင်းရိုက်ရန် အမြဲတောင်းဆိုခြင်းသည် ဆိုးရွားသောအလေ့အကျင့်ဖြစ်နိုင်သည်။ ပစ်မှတ်သေးသေးများထားပြီး တိကျမှုကို အရင်တည်ဆောက်ပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ၈ ကြိမ်ရိုက်ရာတွင် ၅ ကြိမ်ပစ်မှတ်ထဲဝင်လျှင် အင်အားထက် ထိန်းချုပ်မှုက ပိုအရေးကြီးကြောင်း ကလေးမြင်နိုင်သည်။

Photo by HANUMAN PHOTO STUDIO🏕️📸 on Pexels

နံပါတ် ၄ — ကစားနည်းငယ်များက ဘာကြောင့် ပိုထိရောက်သလဲ

ကစားနည်းငယ်များသည် ကလေးများကို နည်းစနစ်ကို တစ်ယောက်တည်းပြန်လုပ်စေခြင်းထက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်း၊ နေရာယူခြင်းနှင့် အသင်းဖော်ကိုကြည့်ခြင်းတို့ကို လက်တွေ့အသုံးချစေသောကြောင့် ပိုထိရောက်သည်။ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် ၂ ဦးနှင့် ၂ ဦး၊ ၃ ဦးနှင့် ၃ ဦး သို့မဟုတ် ၄ ဦးနှင့် ၄ ဦး ကစားနည်းများသည် ကစားသမားတစ်ဦးစီ ဘောလုံးနှင့် မကြာခဏထိတွေ့နိုင်စေသည်။ လူများလွန်းသောကွင်းကြီးထဲတွင် ကလေးတစ်ဦးက ဘောလုံးကို တစ်ကြိမ်ပင် မထိရဘဲ ပွဲပြီးသွားနိုင်သည်—အဲဒါကို လေ့ကျင့်မှုလို့ ခေါ်ရင် နာမည်ပဲကျန်မှာပါ။

ကစားနည်းငယ်ပြုလုပ်ရာတွင် ကွင်းအရွယ်အစားကို ၁၅ မီတာမှ ၂၅ မီတာအတွင်းထားပြီး စည်းမျဉ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုသာ သတ်မှတ်ပါ။ ဥပမာ “ဘောလုံးရရှိပြီး ၅ စက္ကန့်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ရမည်” သို့မဟုတ် “ဂိုးမရိုက်မီ အနည်းဆုံးတစ်ကြိမ် ပေးပို့ရမည်” ဟူသော စည်းမျဉ်းများသည် စဉ်းစားနိုင်စွမ်းကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ မိဘ သို့မဟုတ် နည်းပြက ပွဲအလယ်တွင် အော်ဟစ်ညွှန်ကြားနေခြင်းထက် ကစားပြီးနောက် မေးခွန်းနှစ်ခု၊ သုံးခုမေးခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ “ဘယ်နေရာမှာ လွတ်နေသလဲ”၊ “နောက်တစ်ကြိမ် ဘာပြောင်းမလဲ” ဆိုသည့် မေးခွန်းများက ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားတတ်စေသည်။

[Internal Link: အသက်အလိုက် ကလေးဘောလုံးသင်တန်းရွေးချယ်နည်း]

နံပါတ် ၅ — လုံခြုံရေးနှင့် စိတ်ဓာတ်ကို ဘယ်လိုထိန်းသိမ်းမလဲ

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု၏ အောင်မြင်မှုကို ဂိုးအရေအတွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မတိုင်းတာသင့်ပါ။ လေ့ကျင့်မှုမစမီ ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ်အထိ ပေါ့ပါးသောပြေးခြင်း၊ ခြေကျင်းဝတ်လှည့်ခြင်း၊ ဒူးမြှောက်ခြင်းနှင့် ဘောလုံးမပါဘဲ ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပါ။ ပြီးနောက် ရေသောက်ချိန်ထည့်သွင်းပြီး အပူချိန်မြင့်သောနေ့များတွင် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်တိုင်း အနားပေးပါ။ မူးဝေခြင်း၊ ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း၊ အသက်ရှူမဝခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ်နာကျင်ခြင်းရှိလျှင် ဆက်မလေ့ကျင့်ဘဲ လူကြီးတစ်ဦးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူကို အသိပေးရမည်။

ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ကလေးများကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုလမ်းညွှန် အရ ကလေးများအတွက် နေ့စဉ်ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုသည် ကျန်းမာရေးအတွက် အရေးကြီးသော်လည်း ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုကို အိပ်စက်ချိန်နှင့် အနားယူချိန်အစား မသုံးသင့်ပါ။ ဆေးဝါးနှင့် အားကစားအန္တရာယ်များဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများကလည်း “အောင်မြင်မှုထက် ပါဝင်မှုနှင့် လုံခြုံမှုကို ဦးစားပေးပါ” ဟူသော မူကို ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေးထားသည်။ ကလေးက ပွဲမနိုင်သော်လည်း မိတ်ဖက်ကို ကူညီခဲ့လျှင်၊ အမှားပြီးနောက် ပြန်ကြိုးစားခဲ့လျှင် သီးခြားအားပေးပါ။

Photo by Sambok pen on Pexels

အသက်အလိုက် လေ့ကျင့်ချိန်အကြံပြုချက်

• အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ် — ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်၊ ကစားနည်းအခြေခံနှင့် ဘောလုံးရင်းနှီးမှု။
• အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ် — ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်၊ ထိန်းချုပ်မှု၊ ဆွဲပြေးမှုနှင့် ကစားနည်းငယ်။
• အသက် ၉ နှစ်မှ ၁၂ နှစ် — ၄၅ မိနစ်မှ ၆၀ မိနစ်၊ ပေးပို့မှု၊ နေရာယူမှုနှင့် အသင်းဗျူဟာအခြေခံ။
• အသက် ၁၃ နှစ်အထက် — ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု၊ အနေအထားအလိုက်နည်းစနစ်နှင့် ပွဲခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို တဖြည်းဖြည်းတိုးချဲ့ပါ။

ကလေး၏ လေ့ကျင့်မှုကို မိဘက မှတ်တမ်းတင်လိုပါက ရက်စွဲ၊ လေ့ကျင့်ချိန်၊ အဓိကအကြောင်းအရာနှင့် ကလေး၏စိတ်ခံစားချက်ကိုသာ ရေးပါ။ ဥပမာ “မတ်လ ၁၂ ရက်၊ ၃၅ မိနစ်၊ ဘယ်ခြေဖြင့် ၁၀ ကြိမ်ဆွဲပြေး၊ အစပိုင်းစိတ်ဝင်စားပြီး နောက်ပိုင်းပင်ပန်း” ဟူသော မှတ်တမ်းသည် “ဒီနေ့ကောင်းတယ်” ထက် များစွာအသုံးဝင်သည်။ အပတ်စဉ်တိုင်း ဂိုး၊ အမြန်နှုန်းနှင့် ကိုယ်အလေးချိန်ကို တိုင်းတာခြင်းက ဖိအားဖြစ်စေပြီး အားကစားကို မုန်းသွားစေနိုင်သည်။

ဒီအဆင့်တွေကို အိမ်မှာ စနစ်တကျစတင်အသုံးချချင်ပါက အောက်ပါအချက်အလက်များကို ဆက်လက်လေ့လာပါ။

လေ့ကျင့်မှုအစီအစဉ် ကြည့်ရန်

ဘယ်နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်သင့်သလဲ

ကလေးအသစ်စတင်သူများအတွက် ပထမ ၂ ပတ်တွင် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဆွဲပြေးမှုကို အဓိကထားပြီး၊ တတိယပတ်တွင် ပေးပို့မှုထည့်ပါ။ စတုတ္ထပတ်တွင် ၂ ဦးနှင့် ၂ ဦး ကစားနည်းငယ်ပြုလုပ်ကာ သင်ယူထားသမျှကို အသုံးချစေပါ။ အလေ့အကျင့်ကို အမြဲတူညီစွာ မထားဘဲ တစ်ကြိမ်လျှင် အဓိကရည်မှန်းချက်တစ်ခုသာ သတ်မှတ်ပါ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် မိဘအတွက် စောင့်ကြည့်ရလွယ်ကူပြီး ကလေးအတွက်လည်း တိုးတက်မှုကို ကိုယ်တိုင်သိရှိစေသည်။

အကယ်၍ ကလေးက အားကစားကို မကြိုက်သေးလျှင် ဘောလုံးကို ခဏဖယ်ထားပြီး ပြေးခြင်း၊ ရေကူးခြင်း သို့မဟုတ် စက်ဘီးစီးခြင်းကို စမ်းသပ်ပါ။ ဘောလုံးသည် လူတိုင်းအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်သော လမ်းကြောင်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော် ဘောလုံးကို ရွေးချယ်ထားပါက နည်းပြသည် ကလေး၏အသက်အရွယ်ကို နားလည်သူ၊ အပြစ်တင်မည့်အစား ရှင်းပြတတ်သူနှင့် အပူပင်ကင်းသောပတ်ဝန်းကျင် ဖန်တီးပေးနိုင်သူ ဖြစ်ရမည်။ ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက်သည် ၂၀၂၆ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းတို့ကို တင်ပြနိုင်သော်လည်း ထိုလူကြီးအဆင့်အချက်အလက်များကို ကလေး၏ လေ့ကျင့်မှုရည်မှန်းချက်နှင့် ရောထွေးမထားပါနှင့်။

ဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

မေးခွန်း: ကလေးကို ဘောလုံးစတင်သင်ပေးရန် အသင့်တော်ဆုံးအသက်က ဘယ်လောက်လဲ။

အဖြေ: အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်အတွင်း ပျော်ရွှင်စွာကစားခြင်းပုံစံဖြင့် စတင်နိုင်ပြီး၊ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်တွင် အခြေခံနည်းစနစ်များကို စနစ်တကျသင်ပေးနိုင်သည်။ အသက်ငယ်စဉ်တွင် ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း၊ လိုက်ခြင်းနှင့် ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်းတို့ကိုသာ အလေးထားပါ။ အောင်မြင်မှုကို ဂိုးအရေအတွက်ဖြင့် မတိုင်းဘဲ ကလေးက လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လက်ပျော်ရွှင်နေခြင်း၊ အမှားပြီးနောက် ပြန်ကြိုးစားခြင်းနှင့် မိတ်ဖက်ကို လေးစားခြင်းတို့ဖြင့် တိုင်းတာပါ။

မေးခွန်း: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ချိန် ဘယ်လောက်ကြာသင့်လဲ။

အဖြေ: အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်အတွက် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်၊ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွက် ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်ခန့် သင့်တော်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်လေ့ကျင့်ပြီး အနည်းဆုံး တစ်ရက်အနားပေးပါ။ အပူချိန်မြင့်သောနေ့များတွင် ရေသောက်ချိန်နှင့် အနားယူချိန်ကို တိုးပေးပြီး နာကျင်မှုရှိပါက လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်းရပ်ပါ။

မေးခွန်း: အိမ်မှာ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနဲ့ ဆွဲပြေးမှုကို ဘယ်လိုလေ့ကျင့်မလဲ။

အဖြေ: ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအကွာတွင် အမှတ်အသားများထားပြီး ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အလှည့်ကျ ဆွဲပြေးပါ။ ပထမအဆင့်တွင် အမြန်နှုန်းမလိုဘဲ ဘောလုံးကို ခြေထောက်အနီးတွင် ထားနိုင်ခြင်းကို ဦးစားပေးပါ။ တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ရာတွင် ၅ မိနစ်ဆွဲပြေးခြင်း၊ ၂ မိနစ်အနားယူခြင်းကို သုံးကြိမ်ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ကလေးမပင်ပန်းမီ ရပ်တန့်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

မေးခွန်း: ဘောလုံးပေးပို့ခြင်းနှင့် ဂိုးရိုက်ခြင်း ဘယ်ဟာကို အရင်သင်ပေးသင့်လဲ။

အဖြေ: ဘောလုံးကို လက်ခံထိန်းချုပ်ခြင်းနောက်တွင် ပေးပို့ခြင်းကို အရင်သင်ပေးပြီး၊ ထို့နောက် ဂိုးရိုက်ခြင်းကို ထည့်သွင်းသင့်သည်။ ပေးပို့မှုသည် အသင်းဖော်နှင့် ဆက်သွယ်မှု၊ အကွာအဝေးခန့်မှန်းမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို တည်ဆောက်ပေးသည်။ ဂိုးရိုက်ရာတွင် အင်အားထက် ပစ်မှတ်တိကျမှုကို အရင်လေ့ကျင့်ပြီး ၈ ကြိမ်အနက် ၅ ကြိမ်ဝင်နိုင်လာမှ အမြန်နှုန်းတိုးပါ။

မေးခွန်း: နည်းပြက အမြဲအော်ဟစ်ညွှန်ကြားနေခြင်းက ကလေးတိုးတက်မှုအတွက် ကောင်းသလား။

အဖြေ: နည်းပြက အော်ဟစ်ညွှန်ကြားနေခြင်းထက် ကလေးကို ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားခွင့်ပေးခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ လေ့ကျင့်နေစဉ်တွင် လုံခြုံရေးနှင့် အခြေခံအချက်များကို တိုတောင်းစွာပြောပြီး၊ ကစားပြီးနောက် “ဘယ်နေရာမှာ လွတ်နေသလဲ” ဟု မေးပါ။ အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ခံရသောကလေးသည် ဘောလုံးမကစားတော့ဘဲ အမှားမလုပ်ရန်သာ ကြိုးစားလာနိုင်သည်။

မေးခွန်း: ကလေးက ဘောလုံးမကစားချင်တော့ရင် ဘာလုပ်သင့်လဲ။

အဖြေ: အတင်းအကျပ်မလုပ်ဘဲ အကြောင်းရင်းကို မေးပြီး လေ့ကျင့်မှုအချိန်ကို လျှော့ချသင့်သည်။ ပင်ပန်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ နည်းပြ၏ဖိအား၊ အသင်းဖော်များနှင့် မအဆင်ပြေခြင်း သို့မဟုတ် ရလဒ်မကောင်း၍ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်ပတ်မှ နှစ်ပတ်အနားပေးပြီး မိသားစုလိုက်ကစားနည်းငယ် ပြန်စမ်းပါ၊ ဆက်လက်မကြိုက်ပါက ရေကူးခြင်း သို့မဟုတ် စက်ဘီးစီးခြင်းကဲ့သို့ အခြားအားကစားကို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးပါ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု၏ အဓိကရလဒ်မှာ ဆုဖလားတစ်လုံး မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်တတ်ခြင်း၊ အသင်းဖော်ကို နားလည်ခြင်း၊ စည်းကမ်းလိုက်နာခြင်းနှင့် အရှုံးပြီးနောက် ပြန်ထနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ မိဘက ယနေ့လေ့ကျင့်မှုတွင် ကလေးက ဘာတိုးတက်သလဲကိုသာ ကြည့်ပါ၊ အခြားကလေးနှင့် မနှိုင်းယှဉ်ပါနှင့်။ အားကစားလောကမှာ လူတိုင်းက နောက်ထပ်ကမ္ဘာ့ဖလားချန်ပီယံကို ရှာနေကြပေမယ့် အမှန်တကယ်လိုအပ်တာက ဘောလုံးကစားရင်း ကျန်းမာပျော်ရွှင်နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါပဲ။

လုံခြုံပြီး အဆင့်လိုက်လေ့ကျင့်မှုအစီအစဉ်ကို ယနေ့စတင်ကြည့်ရှုလိုက်ပါ။

ယနေ့စတင်လေ့လာရန်